Σκότωσε το... Νίκο Δήμου που ποτέ ΔΕΝ είχε μέσα του

Κάθε πικραμένος και άσχετος για τη κατάντια της Ελλάδας, από μια φορά που του τη δίνει η μοναξιά του και η πτωχή σε επιχειρήματα διάνοιά του (αλλά πλούσια σε φθόνο και ζήλια ύπαρξή του) τα βάζει με τον… Νίκο Δήμου! (Παλιά μου τέχνη κόσκινο, θα σιγοψιθυρίζανε οι Μέλητος, Άνυτος και Λύκων…)

Πρόκειται για ανορθόλογη και φαιδρή αντίδραση που είναι για γέλια και (ιδίως στις μέρες μας) για κλάματα, καθώς ορισμένοι παντελώς άσχετοι με το πολύτομο και πολύτιμο έργο του Νίκου Δήμου, χρησιμοποιούν το όνομά του εμβληματικού Έλληνα ορθολογιστή συγγραφέα για κράχτη, προκειμένου να πουλήσουνε στον κοσμάκη φύκια για μεταξωτές κορδέλες, πραμάτεια λαϊκίστικη, από αυτήν που καταρήμαξε και ταλανίζει τον τόπο…

Γιατί λαϊκισμός δεν ήταν μόνο ο μεσσιανικός αρχηγισμός του Αντρέα και ο οικονομικός ανορθολογισμός του Τσοβόλα. Λαϊκισμός είναι και ο νεορθόδοξος «αλυτρωτικός» αντιευρωπαϊσμός νεοκαντιανής κοπής και η κούφια λαϊκότητα των πάσης φύσεως υπερπατριωτών που υποστασιοποιούνται χαιρέκακα στο λαζοπούλειο σαρκασμό ο οποίος από τη μια γλύφει την εθνική μας ψύχωση αναδημοσιεύοντας πχ ανύπαρκτα κείμενα του ελληνοφάγου Κίσινγκερ και από την άλλη φτύνει τον κοσμάκη του γραφικού περιθωρίου…

«Σκότωσε το Νίκο Δήμου που κρύβεις μέσα σου», αναφωνεί με αγανάκτηση ο λαϊκισμός, χωρίς να ξέρει ότι έτσι αρνείται τον ορθολογισμό και την ευθύνη, ό,τι δηλαδή μας έλειπε και έγινε το έλλειμμα βουνό...

«Σκότωσε το Νίκο Δήμου που κρύβεις μέσα σου», προτρέπει η λαϊκιστική φωνή, η οποία ούτε το Νίκο Δήμου ξέρει, ούτε θέλει να μάθει τι κρύβουμε μέσα μας.

Γιατί ένα είναι βέβαιο: εκείνα που κρύβουμε μέσα μας, από συστάσεως ελληνικού κράτους, είναι ο ανορθολογισμός και ο αυτοκαταστροφικός αλυτρωτισμός (στους οποίους αντιτάχτηκε ο Ροϊδης), ο λαϊκισμός, η άγνοια και ο τυφλός εθνικισμός (στους οποίους αντιστάθηκε ο Τρικούπης) και η έχθρα προς τον αστικό εκσυγχρονισμό τον οποίο, όσο μπόρεσε, προήγαγε ο Βενιζέλος.

Εκείνο που κρύβουμε μέσα μας είναι ό,τι ο Αλέκος Παπαδόπουλος τόλμησε να καταγγείλει από τον περασμένο Απρίλη: ένα τεράστιο έλλειμμα εθνικής αυτογνωσίας.

Αυτή μας λείπει, γι΄ αυτό, ας σκοτώσουμε το Νίκο Δήμου, που ποτέ δεν είχαμε μέσα μας!

.

Με εκτίμηση,

Κάπα

Παραγωγικός διαλόγος επιστημονικών αξιώσεων

Συζήτηση και διάλογος

Στους περισοτέρους αρέσει η συζήτηση, να μιλάμε δηλαδή για ποικίλα θέματα που μας ενδιαφέρουν ή και άπτονται της επικαιρότητας, όπως πχ η αναγκαιότητα ενός αποτελεσματικού εκπαιδευτικού συστήματος, ο απεγκλωβισμός μας από τις διαδεδομένες προκαταλήψεις, αυθεντίες, στερεότυπα και δεισιδαιμονίες, η εμποστοσύνη μας στον ορθό λόγο και τις ανθρωπιστικές αξίες και τόσα άλλα.

Επειδή όμως συζητάμε, αυτό δεν σημαίνει ότι συνδιαλεγόμαστε. Θέλω να πω, άλλο πράγμα είναι η συζήτηση κι άλλο ο διάλογος, που είναι πολιτισμένος και παραγωγικός, δηλαδή επιστημονικών αξιώσεων. Συζητώ, κυριολεκτικώς, σημαίνει ψάχνω κάτι μαζί με καποιον άλλον, κουβεντιάζω μαζί του ή και με άλλους για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Επειδή όμως συμμετέχω σε μια τέτοια επικοινωνιακή δραστηριότητα, αυτό δεν σημαίνει ότι η συμμετοχή μου είναι αξιόλογη και εποικοδομητική.

Αντίθετα, ο διάλογος, όπως τον εννοήσαμε νωρίτερα (ως πολιτισμένο, παραγωγικό και επιστημονικών αξιώσεων), είναι μία επικοινωνιακή διαδικασία που περιλαμβάνει τη διατύπωση θέσεων και αντιθέσεων, προτάσεων κρίσεων, επιχειρημάτων και αντικρούσεων, γεγονότων και τεκμηρίων πάσης φύσεως με στόχο την απόδειξη ή την απόρριψη μιας θέσης ή σκέψης ή εισήγησης. Εν ολίγοις, συστατικό γνώρισμα του διαλόγου είναι η επιχειρηματολογία και η παράθεση χειροπιαστών αποδείξεων, οι οποίες έχουν τον γνώρισμα της αντικειμενικότητας, δηλαδή αφενός βασίζονται στοιχειωδώς στα πορίσματα των επιστημών, αφετέρου επιβεβαιώνονται και από τα πράγματα (συνάδουν προς την πραγματικότητα).

Κάπα

Οι ρίζες του ομοφοβικού ρατσισμού

Α. Η πρωτόγονη σκέψη

Β. Η φιλελεύθερη σκέψη

Γ. Ρατσισμός και ομοφοβία


Α. Η πρωτόγονη σκέψη βασίζεται σε θυμοειδή αντανακλαστικά, στο αρνητικό και επιθετικό συναίσθημα, που τροφοδοτείται από τις προκαταλήψεις, τις δεισιδαιμονίες και την άγνοια.

Τα παράγωγα της πρωτόγονης σκέψης: στις διεθνείς σχέσεις είναι ο σοβινισμός., στην πολιτική ζωή, ο κρυπτοφασιστοναζισμός., στις διαπροσωπικές σχέσεις, ο αυταρχισμός, η ομοφοβία και η επιθετικότητα., στη οικογενειακή ζωή, η ψυχολογική και άλλη κακοποίηση., και στη φιλοσοφία, ο απελπιστικά ρηχός και βάναυσος δογματισμός πάσης φύσεως, καθώς και ο βιασμός της λογικής που συνοδεύεται από παντελή έλλειψη ορθολογικών επιχειρημάτων ανθρωπιστικού προσανατολισμού.

Β. Αντίθετα, η γνήσια φιλελεύθερη σκέψη πρεσβεύει όχι απλώς την ανεκτικότητα, αλλά την αποδοχή της πάσης φύσεως διαφορετικότητας, την πίστη και το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην προστασία των ατομικών ελευθεριών και επιλογών, στην εφαρμογή των αρχών του Κράτους Δικαίου και της ισονομίας σε όλους τους πολιτες, ανεξαιρέτως.

Γ. Ως εκ τούτου η ανοχή προς τη βία ή και η ενθάρρυνση προς αυτήν, η ξενοφοβία, ο σοβινισμός, ο αντισημιτισμός, ο μισογυνισμός, η ομοφοβία και τόσα άλλα ρατσιστικά δεινά, έχουν κοινή μήτρα: την πρωτόγονη σκέψη.

Παρεμπιπτόντως, αξίζει να θυμηθούμε ότι ρατσισμός είναι η δυσμενής διάκριση, σε βάρος συνανθρώπων μας, με κριτήριο: 1) την εθνική προέλευση (πχ μίσος κατά των Εβραίων και των Ρομά), 2) την φυλή (πχ μίσος εναντίον των αφροαμερικανών ή άλλων εγχρώμων), 3) την κοινωνική προέλευση (πχ απαξίωση εναντίον φτωχών και αναλφαβήτων) και 4) τέλος, ρατσισμός σημαίνει τη δυσμενή διάκριση με κριτήριο την όποια διαφορετικότητα που σχετίζεται α) είτε με τον γενετήσιο προσανατολισμό (ομοφυλοφιλία) είτε β) είτε με αναπηρίες (όπως στην ακοή, την όραση ή την κίνηση), γ) είτε με ασθένειες (πχ νεανικός διαβήτης), νευρολογικές παθήσεις (επιληψία, πάρκινσον) και ψυχικές διαταραχές (σαν τη σχιζοφρένεια και τη διπολική διαταραχή)

Εν ολίγοις: ρατσισμός είναι η εν γένει η δυσμενής διάκριση, βάσει κάποιου αυθαίρετου κριτηρίου, που αφαιρεί από τον συνάνθρωπο το δικαίωμά του να ζει ως άνθρωπος με αξιοπρέπεια και να απολαμβάνει τους καρπούς της ισονομίας και της ισοπολιτείας.

Δυστυχώς, η θρησκόληπτη εκδοχή της θρησκευτικής μας παράδοσης ευθύνεται, σε μεγάλο βαθμό, για την σε βάρος των ομοφυλοφίλων και των ατόμων με επιληψία, διακρίσεων. Υπάρχουν συγκεκριμένα χωρία στην Καινή Διαθήκη, όπου η ομοφυλοφιλία καταδικάζεται ως θανάσιμα αμαρτωλή, ενώ η επιληψία στιγματίζεται ως δαιμονισμός!!! Δυστυχώς, αυτά τα αποκυήματα της πρωτόγονης σκέψης έχουν εμφιλοχωρήσει στο υποσυνείδητο της κοινωνίας με αποτέλεσμα ο ανεπίγνωστος και γι΄ αυτό ξεδιάντροπος ρατσισμός να εμφανίζεται ακόμα και σε ανθρώπους που δεν το περιμένεις. Ευτυχώς υπάρχουν και ορισμένοι φωτισμένοι ιεράρχες που δεν παίρνουν τοις μετρητοίς τέτοιου είδους αναφορές, αλλά δίνουν έμφαση στην αγάπη προς τον συνάνθρωπο.

Με εκτίμηση

Κάπα

ΥΓ. Η πιο οδυνηρή και αδιάσειστη απόδειξη τής αμέσου συνάφειας μεταξύ ρατσισμού, αντισημιτισμού, ξενοφοβίας, ομοφοβίας και λοιπών θηριωδιών, είναι το ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ, το οποίο ξεκίνησε (στο όνομα της... Αριας φυλής) αρχικά να σκοτώνει Ατομα Με Ειδικες Ανάγκες (ΑΜΕΑ) και στη συνέχεια εκατομμύρια Εβραίους, Πολωνούς, Τσιγγάνους και ομοφυλοφίλους.

Σοφοί δεν προσιόντων

Σχόλιο που έκανα εδώ http://press-gr.blogspot.com/2008/03/blogs_03.html - Ρίξτε όμως και μια ματια και σε αυτά: Παβλόφ; και Επέτειος

Έχω την εντύπωση ότι (με ελάχιστες εξαιρέσεις) συνήθως για τον Νίκο Δήμου μιλάνε (δηλαδή βρίζουν) εκείνοι που αγνοούν παντελώς το έργο του ή απλώς αδυνατούν να καταλάβουν τι λέει ο άνθρωπος, παρ΄ότι μιλάει με σαφήνεια, λιτά, ουσιαστικά και σοφά।

Επί παραδείγματι, αυτά που έλεγε Ο Νίκος Δήμου για τον "Μακεδονικό" προ δεκαπενταετίας (και τον κατηγόρησαν τότε για... ανθέλληνα), να υπάρξει δηλαδή συμβιβασμός στο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό, αυτά που έλεγε λοιπόν τότε ο ΝΔ, αυτά εκλιπαρεί τώρα η επίσημη ελλαδική ηγεσία, ή μάλλον, όλα τα ελλαδικά πολιτικά κόμματα. Τότε όμως πέσανε όλοι να τον φάνε. Τόσο ήξεραν, τόσο καταλάβαιναν. (Δείτε τη συνέχεια στο υστερόγραφο.)

Μιλάει, δηλαδή, ο κόσμος χωρίς να ξέρει, έτσι, επειδή άκουσε, έτσι, επειδή του είπαν, έτσι, επειδή νομίζει ότι γνωρίζει και ακόμα χειρότερα, έτσι, επειδή φαντάζεται ότι ξέρει πως κάτι τρέχει με τον Νίκο Δήμου. Εκφράζονται, δηλαδή, οι άνθρωποι δίχως να γνωρίζουν και φυσικά χωρίς να επιχειρηματολογούν (ανάθεμα κι αν ξέρουν τι είναι το επιχείρημα και πότε ένα τεκμήριο λογίζεται ως αξιόπιστο). Και τι επιχειρήματα να έχει κάποιος ανορθολογιστής, κάποιος θρησκόληπτος και φανατισμένος, κάποιος αφιονισμένος με την εκκλησία ή άλλα σύμβολα, σε τέτοιο σημείο, που να τα αγαπάει περισσότερο από τους συνανθρώπους του;

Προκειμένου λοιπόν οι λεγάμενοι να πάρουν μία ιδέα περί του στοχαστή Νίκου Δήμου, ας ρίξουν τουλάχιστον μια ματιά εδώ http://www.ndimou.gr/articledisplay.asp?cat_parent=2&time_id=69&cat_id=2 κι ύστερα κουβεντιάζουμε.

Διαφορετικά, δεν έχει κανένα νόημα η συζήτηση με τους (μάλλον εν αγνοία) ψευδολόγους, συκοφάντες και υβριστές του ΝΔ. Διαφορετικά είναι μάταιος κόπος. Πραγματικά είναι μάταιος κόπος. Δυστυχώς!

Με εκτίμηση

Κάπα

ΥΓ (από τον Αλεξανδρινό):

(...)
Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα
αντιλαμβάνονται. Η ακοή

αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών
ταράττεται. Η μυστική βοή
τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων.
Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν
έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί.

Αμφιβολίας εγκώμιον

Αμφιβολίας Εγκώμιον

Δοκίμιο του ελευθερομανούς Νίκου Δήμου

Τροφή για σκέψη

Με εκτίμηση

Κάπα